كوكا پونزه زار
مِگم كه ...يادته نوشابه پونزه زار بود؟
امروز در هنگام وبگردي هاي روزانه با مطلب جالبي برخورد كردم
فرمول مخفی کوکاکولا پس از ۱۲۵ سال برملا شد
ناگهان به ياد روزهايي افتادم كه نوشابه كوكاكولا را پونزه زار (15 ريال) مي خريديم
واقعا يادش بخير
هيچ وقت يادم نميره كه روزي نزديكي سينما بهمن (سينماي نزديك فلكه شهرداري) يه 50 تومني (كاغذي البته) از روي زمين پيدا كردم و چون با خطرات احتمالي بعد از اطلاع دادن به مادرم كاملا مطلع بودم به هيچ كس چيزي نگفتم و بعد از اينكه از چند رهگذر سوال كردم كه آيا شما پولي گم كرده ايم و با جواب منفي آنها روبرو شدم سنگيني گناه اينكه براي پيدا كردن صاحب پول هم تلاش كرده ام از دوشم برداشته شد و با خيال راحت شروع به نقشه كشيدن براي خرج كردن آن 50 تومان باد آورده شدم.
خوب يادمه كه در اولين حركت از ساندويچي كنار سينما يه ساندويچ خريدم به قيمت 10 تومن. اونروز آنقد قدم كوتاه بود كه وقتي جلو يخچال مغازه ايستادم تا سفارش ساندويچ بدهم سرم كه هيچ حتي دستم هم به بالاي پيش خوان نميرسيد ، برعكس امروز كه وقتي آنجا مي ايستم حتي ميتوانم كاشي هاي پشت يخچال را هم بشمارم.
بعد از خوردن ساندويچ 10 تومني رفتم به سراغ خرج كردن 40 تومن باقي مانده.
يك خط كش چوبي و يك مداد فشاري 5 دهم خريدم و هنوز مقداري پول در جيبم باقي مانده بود.
آن روزها نان لواش يك تومن و نان قلاچ بيست پنج زار بود. فكر ميكنم شير هم 25 تومن بود.
و صد البته كه شما كه سن و سال بيشتري از من داريد گوشت كيلويي 7 تومن رو هم به خاطر داريد...
مِگم که ... تکیه کلام اکثر گرگانی هاست ... لااقل بیشتر کسانی که من میشناسمشون جملاتشون رو با مِگم که شروع می کنن. قراره تو این وبلاگ از شهرم گرگان و مشکلات و مسائل روزمره این خاک شریف بنویسم